Tracy McGrady - podsumowanie kariery
Najlepszymi przeciwnikami dla Michaela Jordana na jego pozycji byli niewątpliwie Joe Dumars, Clyde Drexler i Reggie Miller.
Jednak era po MJ'u przyniosła lidze kolejne talenty na poziomie klasy światowej. Allen Iverson, Kobe Bryant, Vince Carter, bohater tego artykułu, a kilka lat później Dwyane Wade.
Co dziś możemy o nich powiedzieć? Kobe Bryant już na początku zdystansował rywali zdobywając trzy pierścienie będąc ważnym elementem układanki Phila Jacksona. Carter pokręcił się tu i tam, zagrał kilka znakomitych sezonów, wygrał prawdopodobnie najlepszy, obok pojedynku Jordana i Wilkinsa, konkurs wsadów w historii, ale nigdy nie awansował do Finałów NBA. Wade kontynuuje swoją karierę przy boku LeBrona Jamesa, mając już w tej chwili trzy tytuły mistrza NBA. "The Answer" niedawno oficjalnie zakończył karierę. To samo kilka dni temu na antenie ESPN First Take zrobił Tracy McGrady.
Tracy McGrady urodził się i wychował na Florydzie. Naukę w szkole średniej zakończył w Północnej Karolinie i jako najlepszy zawodnik w jego roczniku w USA od razu przystąpił do draftu w 1997 roku. Tam z dziewiątym numerem wybrali go Toronto Raptors.
McGrady czuł się opuszczony przez kolegów i niedoceniany przez trenera, który dawał mu grać średnio 13 minut w meczu. W drafcie 1998 został wybrany jego daleki kuzyn, nie kto inny jak Vince Carter. To oni uczynili z Raptors zespół kultowy i redefiniowali pojęcie "Air Canada". W 2000 roku zapisali kartę w historii klubu po raz pierwszy wprowadzając go do play-offs, gdzie dostali jednak srogą lekcję w pierwszej rundzie od New York Knicks.
Po sezonie T-Mac stał się wolnym agentem i podpisał 6-letni kontrakt wart 67.5 miliona dolarów w Orlando Magic, w swojej rodzinnej Florydzie. Przechodził tam wówczas również Grant Hill, który w pierwszych 6 latach kariery w Detroit Pistons wykręcał statystyki godne Oscara Robertsona bądź LeBrona Jamesa. Niestety dla Hilla sezon 2000-01 zakończył się na czterech meczach i cały ciężar gry McGrady musiał wziąć na siebie. Poskutkowało to pierwszą dla Tracy'ego nominacją do meczu gwiazd,a także nagrodą Most Improved Player. W kolejnych sezonach McGrady stał się supergwiazdą NBA. W ciągu czterech sezonów z Magic, 2 razy był królem strzelców NBA, cztery razy All-Starem, 2 razy w pierwszej piątce NBA, 2 razy w drugiej piątce NBA. Jednak w playoffs nie mógł wyjść poza pierwszą rundę przegrywając kolejno z Milwaukee Bucks, Charlotte Hornets i Detroit Pistons.
W lecie 2004 został wytransferowany do Houston Rockets. Tam już w pierwszym roku był bohaterem jednego z najbardziej pamiętnych momentów w całej historii NBA. W ostatnich 35 sekundach meczu z San Antonio Spurs rzucił 13 punktów (4 kolejne trójki + jeden osobisty z akcji czteropunktowej) i w pojedynkę odrobił 10-punktową stratę, oddając zwycięski rzut w ostatnich sekundach meczu.
W kolejnych sezonach zaczęły pojawiać się pierwsze kontuzje. W sezonie 2005-06 McGrady opuścił 17 meczów, w których Rockets byli 2-15. Były to głównie problemy z plecami. W kolejnych latach do jego problemów zdrowotnych dokładały się urazy odnoszone przez Yao Minga. W sezonie 2007-08 Rockets mimo niesamowitego pecha z powodu kontuzji zdołali wygrać 22 mecze z rzędu co wówczas było drugim wynikiem w historii. W ciągu tych czterech sezonów w Houston, McGrady po raz kolejny nie potrafił awansować do kolejnej fazy playoffs.
Pierwszą operację ramienia oraz kolana przebył w lecie 2008. W połowie sezonu kontuzja odnowiła się, a McGrady był zmuszony podjąć się kolejnego zabiegu, co wykluczyło go z gry do końca sezonu. Bez niego Rockets doszli do drugiej rundy playoffs w 2009 roku. Oficjalnie T-Mac był na liście graczy, więc z teoretycznego punktu widzenia po raz pierwszy wygrał serię w fazie postseason. Praktycznie jednak nie zagrał ani jednego meczu. W kolejnym sezonie w barwach Rockets zagrał 6 meczów, a w lutym został wymieniony do New York Knicks.
Późniejsze momenty w karierze McGrady'ego to epizody w Detroit, Atlancie oraz chińskiej lidze koszykówki w zespole Qingdao Eagles. Pod koniec sezonu regularnego 2012-13 podpisał kontrakt do końca sezonu (play-offs) z San Antonio Spurs. Tam po raz pierwszy awansował do Finałów NBA, jednak grał tylko pod koniec meczów, w tzw. "garbage time". Swoje odejście z NBA ogłosił 26 sierpnia, jednak nie wyklucza gry za granicą.
Osiągnięcia T-Maca:
7x All Star (2001-2007)Most Imroved Player 20012x All-NBA First Team (2002-2003)3x All-NBA Second Team (2001, 2004, 2007)2x All-NBA Third Team (2005, 2008)
