Abdul-Jabbar, Kareem

Był rok 1989 kiedy Kareem Abdul-Jabbar kończył swoją przygodę z koszykówką. Miał wtedy 42 lata i nikt w historii NBA nie miał więcej zdobytych punktów, więcej bloków, więcej tytułów MVP, nikt nie zagrał tyle razy w All-Star Game i nikt nie zagrał tylu sezonów.

Lista jego osiągnięć indywidualnych i drużynowych jest najbardziej imponująca w NBA. Zdobył nagrodę dla debiutanta roku, zdobył sześć mistrzowskich tytułów, dwa razy był najlepszym strzelcem NBA, wybrany do 35 i 50 najlepszych zawodników ligi na 35 lecie i 50 lecie NBA, dwa razy został MVP finałów, 19 razy zagrał w All-Star Game i wreszcie 6 razy zdobył nagrodę MVP sezonu zasadniczego - nikt wcześniej ani potem nie zdołał powtórzyć tego osiągnięcia.

Abdul był absolutnym dominatorem przez 10 pierwszych lat gry w NBA nikt nie był w sanie zbliżyć się do jego osiągnięć. Do dziś pozostawi po sobie markowe zagranie, którego nikt nigdy nie doprowadził do takiej perfekcji - rzut hakiem. Był najlepszym centrem w historii NBA.

Pomimo ogromnych sukcesów, jakie miał na swoim koncie Abdul nie cieszył się uznaniem wśród kibiców. Było to spowodowane jego niechęcią do dziennikarzy. Zawsze unikał wywiadów jak ognia. W jednym z wywiadów powiedział kiedyś Jestem najgorszy wśród najgorszych. W latach siedemdziesiątych nie było to zbyt popularne stwierdzenie. Jednak pod koniec jego kariery jego popularność zaczęła rosnąć. Stał się bożyszczem tłumów. Duży wpływ na to miało otwarcie się Jabbara na dziennikarzy i kibiców. Jego popularność osiągnęła taki pułap, że w ostatnim sezonie 1988-89, Abdul-Jabbar został uhonorowany we wszystkich halach NBA.

Abdul-Jabbar urodził się 16 kwietnia 1947 roku w Nowym Jorku jako Ferdinand Lewis Alcindor, Jr. Był jedynakiem. Dorastał w Harlemie. W szkole średniej stronił od rówieśników. Często był prześladowany. W pewnym momencie okazało się, że jest najwyższym dzieciakiem w okolicy. Wtedy został przyjęty do szkolnej drużyny koszykówki. Po całkowitym zdominowaniu koszykówki na poziomie szkoły średniej Alcindor został przyjęty na Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles UCLA. W drugim roku gry młody Ferdinand zdominował koszykówkę uniwersytecką. Został wybrany najlepszym koszykarzem tej ligi w latach 1967 i 1969. Dostał także nagrode najwybitniejszego zawodnika UCLA w trzech kolejnych sezonach od 1967 do 1969 roku. W tych latach z Alcidorem na pozycji środkowego UCLA zdobył trzy tytuły mistrza ligi uniwersyteckiej z rzędu.

Po niesamowitych sukcesach w rozgrywkach uniwersyteckich przyszła kolej na NBA. Alcindor został wybrany przez Milwaukee Bucks z numerem pierwszym w Drafcie 1969 roku. Wybierając go Bucks byli jednym z najsłabszych zespołów w lidze. Ich bilans wynosił wtedy 27-55. Trzeba przyznać, że czas na zdominowanie ligi był przedni. Swoją karierę właśnie skończył Bill Russell a Wilt Chamberlain był już u schyłku swojej. Z młodym Aldicorem w składzie Bucks zajęli po sezonie zasadniczym drugie miejsce w konferencji wschodniej z bilansem 56-26. Aldicore stał się wschodzącą gwiazdą ligi. W pierwszym sezonie zajął drugie miejsce w klasyfikacji strzelców (28,8 na mecz) i trzecie wśród najlepiej zbierających (14,5 na mecz). Oczywiście został uhonorowany nagrodą debiutanta roku.

W kolejnym sezonie Milwaukee wzmocnili skład o Oscara Robertsona. To był mistrzowski ruch menadżerów klubu. Doświadczenie Robertsona i młodość Alcindora zaowocowały najlepszym bilansem w lidze. Bucks wygrali aż 66 spotkań, włączając w to 20 kolejnych zwycięstw. W tym sezonie 1970-71 Alcindor zdobył swój pierwszy tytuł MVP, oraz pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców (34,8 na mecz). Bucks zdobyli mistrzostwo ligi deklasując w finale Baltimore Bullets (4-0). Do wszystkich nagród po finale Ferdinand Lewis Alcindor, Jr., dorzucił nagrodę najwartościowszego gracza finału.

Przed sezonem 1971-72 Ferdinand Lewis Alcindor, przeszedł na Islam i zmienił nazwisko na Kareem Abdul-Jabbar, co znaczy szlachetny, silny służący. I rzeczywiście Kareem był szlachetnym potężnym graczem, w niesamowitej erze Milwaukee. W tym sezonie ponownie został najlepszym strzelcem ligi (34,8 na mecz) i MVP. W ciągu pierwszych pięciu sezonów gry Abdul-Jabbar zdoby trzy nagrody MVP, i zajmował w każdym z nich miejsca w pierwszej piątce, w czterech kategoriach punktach, zbiórkach, blokach i procencie z gry. Po pięciu latach gry jego średnie 27,0 punktu, 14,5 zbiórki na mecz. Miał 283 bloki na sezon i trafiał z gry ze skutecznością 53,9%. W 1974 roku Milwaukee z Jabbarem zagrali ponownie w finale, ale przegrali z Bostonem. Pomimo fenomenalnego sukcesu jaki Abdul-Jabbar odniósł w Milwaukee, czuł on niedosyt i poprosił menadżerów klubu o umożliwienie mu zmiany klubu najlepiej na Nowy Jork lub Los Angeles. Menadżerowie klubu sprzedali go w 1975 roku do Lakers, za czterech graczy. Tak zaczęła się kolejna dynastia Kareema.

Wilt Chamberlain skończył karierę dwa lata wcześniej i klub Lakers był w poważnym dołku. W sezonie przed przyjściem Kareema bilans klubu wyniósł 30-52. W pierwszym sezonie gry Jabbar'a bilans Lakers został poprawiony do 40-42. To był kolejny sezon, kiedy Abdul-Jabbar ze średnimi (27.7 punktu i 16.9 zbiórki na mecz) został wybrany MVP NBA. Był to czwarty tytuł Jabbara w siódmym sezonie gry w NBA. W kolejnym sezonie w Lakers pojawił się nowy trener Jerry West, który uporządkował grę drużyny i wyprowadził Lakers na na pierwsze miejsce w lidze z bilansem 53-29. Był to kolejny kosmiczny sezon Jabbara, który zaliczył 26,2 punktu, 13,3 zbiórki na mecz. Zablokował 261 rzutów przeciwnika a jego procent z gry wyniósł 57,9. Po raz kolejny został nazwany najlepszym graczem ligi NBA. Niestety Lakers ulegli w finale Portland Trail Blazers. Pomimo fenomenalnej gry Jabbara przez kolejne dwa sezony Lakers nie mogli zdobyć tytułu mistrzowskiego. A w sezonie 1977-78 Jabbar opuścił aż 20 meczy z powodu złamania ręki podczas bójki z Kent’em Benson’em w meczu przeciwko swojej starej drużynie. Dopiero w drafcie przed kolejnym sezonem w 1979 roku Lakers, dzięki prawu wyboru jako pierwsi, uzyskanym od Utah Jazz, wybrali Earvin’a Jonson’a. Jabbar razem z Johnson’em dali kibicom Lakers dekadę nazwaną Show Time. Przez dziesięć lat Lakers zdobyli 5 tytułów mistrza ligi, ośmiokrotnie grając w finale. 

Sezon 1979-80 był niesamowitym w wykonaniu Kareem’a Abdul-Jabbar’a. Razem Johnson’em poprowadzili Lakers do 60 wygranych w sezonie zasadniczym i mistrzostwa ligi. Jabbar w tym sezonie uzyskiwał średnio 24,8 punktu i 10,8 zbiórki na mecz. Został nazwany po raz szósty MVP sezonu co jest rekordem wszechczasów do dnia dzisiejszego.5 kwietnia 1984 roku w meczu przeciwko Utah Jazz granym w Las Vegas Kareem Abdul-Jabbar przeżył prawdopodobnie najwspanialszy moment podczas swojej dwudziestoletniej kariery. O podaniu od Magic’a Johnson’a swoim firmowym hakiem zdobył 31420 punkt w karierze i wysunął się na pierwsze miejsce listy wszechczasów pod względem ilości zdobytych punktów.W 1985 roku 38 letni Jabbar, zagrał najlepszą serię finałową w swojej karierze, przeciwko Boston Celtics, mimo iż fachowcy po pierwszym meczu przegranym przez Lakers 148-114 uznali, że jest on już za stary na grę w NBA. W meczu tym Jabbar uzyskał tylko 12 punktów i miał 3 zbiórki i został zdeklasowany przez wschodzącą gwiazdę Boston Celtics Robert’a Parish’a. Jednak po meczu Kareem godzinami analizował nagrania wideo i podjął się morderczego treningu, który zaowocował w kolejnym meczu 30 punktami, 17 zbiórkami, 8 asystami i 3 blokami. Lakers wygrali to spotkanie 109-102 a całą serię 4-2. W wygranych czterech meczach Abdul-Jabbar zdobywał średnio 30,2 punktu, 11,3 zbiórki, 6,5 asysty i 2,0 bloku na mecz. Po tej serii, został on wybrany MVP finału. Po wygranym szóstym meczu Jabbar powiedział, że to najsłodszy ze wszystkich jego tytułów mistrzowskich.

Sezon 1986-87 był pierwszym w jego karierze, w którym jego średnia zdobycz punktowa spadła poniżej 20 punktów na mecz. Był to 18 sezon w NBA. W tym też sezonie 40 letni Jabbar podpisał ostatni dwuletni kontrakt z Lakers.W ostatnim sezonie 1988-89 42 letni Kareem uzyskał średnio 10,1 punktu na mecz i pierwszy raz jego procent rzutów z gry spadł poniżej 50 (47,5%). Warto dodać, że w trzech ostatnich sezonach Kareem Abdul-Jabbar’a, Lakers za każdym razem grali w finale NBA, dwukrotnie ten finał wygrywając. Niestety w ostatnim sezonie musieli uznać wyższość młodej drużyny, Detroit Pistons.Zakończenie kariery przez Abdul-Jabbar’a był jednocześnie końcem pewnej ery w NBA. Kończąc karierę Kareem był i jest do dzisiaj liderem listy wszechczasów w ilości zdobytych punktów, z 38 387 punktami w karierze. Jest to wynik, który nawet dzisiaj wydaje się nie do poprawienia.Kareem Abdul-Jabbar zagrał w karierze 1560 spotkań zdobył 38387 punktów (24,6 na mecz), zebrał 17440 piłek (11,2 na mecz), zablokował 3189 rzutów (2,04 na mecz), zaliczył 5660 asyst (3,62 na mecz). Rzucał ze skutecznością 55.9% z gry, 72,1% z linii rzutów wolnych. Zdobył następujące tytuły i wyróżnienia:- Naismith Memorial Basketball Hall of Fame (1995)- 6 tytułów mistrza NBA (1971, '80, '82, '85, '87, '88)- 6 tytułów MVP ligi NBA (1971, '72, '74, '76, '77, '80)- 10 razy w najlepszej piątce sezonu (1971, '72, '73, '74, '76, '77, '80, '81, '84, '86)- 5 razy w drugiej drużynie sezonu (1970, '78, '79, '83, '85)- 5 razy w najlepszej piątce obrońców (1974, '75, '79, '80, '81)- 6 razu w drugiej drużynie obrońców (1970, '71, '76, '77, '78, '84)- 19 razy w All-Star Game- Jeden z 50 najlepszych graczy NBA (1996)- 2 razy MVP finałów NBA- Rookie of the Year (1970)- 2 razy najlepszy strzelec ligi